Pakistan | Rond Nanga Parbat : Algemeen

De berg staat vooral in de Duitstalige klimwereld diep in het geheugen gegrift. Zo was Heinrich Harrer - van Seven Years in Tibet – bezig deze berg te beklimmen toen hij door de Britten werd vastgezet. De Nanga Parbat werd pas in 1953 voor het eerst beklommen, door de Oostenrijker Herman Buhl, na talrijke pogingen van expedities sinds 1895, waarbij 31 mensen omkwamen.
Eén van de flanken van de Nanga Parbat, de Rupalwand, wordt door velen beschouwd als de hoogste ijs- en rotswand ter wereld. Hij werd in 1970 voor het eerst beklommen door Reinhold Messner, een van de befaamdste alpinisten aller tijden (hij verloor zijn broer tijdens de beklimming ervan).

Hoge passen worden afgewisseld met groene ’Alpenweides’ waar de lokale bevolking hun vee laat grazen. Aan de voet van de berg heerst aan de noordzijde een woestijnklimaat, een groot contrast met de bloemrijke weides hogerop is haast niet denkbaar. Hoogtepunt van de trekking is de meer dan 5000 meter hoge Mazeno pas. De oversteek is over een gletsjer en het kan noodzakelijk zijn om onze stijgijzers te gebruiken.