Mauritanië: Land informatie

Landschap en ligging

Mauritanië grenst in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan Marokko en Algerije, in het oosten aan Mali, en in het zuiden aan Mali en Senegal. Zowel van oost naar west, als van noord naar zuid is het 1250 kilometer, dit is vergelijkbaar met de oppervlakte van Frankrijk en Spanje samen. Het hele land is vrij vlak. Op sommige plaatsen rijzen 300 tot 500 meter hoge plateaus uit het landschap omhoog (Adrâr, Tagant en Karêt) die dan weer langzaam aflopen. Op de breukvlakken zijn de rotswanden soms tot 600 meter hoog. Hoogste punt is Kediet El Jill: 915 meter. Het noordelijk (tweederde) deel van Mauritanië ligt in de Sahara. Ten zuiden daarvan begint de overgang naar de meer gematigde zones van de Sahel: steppe en savanne. Van het land is 40% bedekt met zand(duinen).

Klimaat

De gemiddelde dagtemperatuur is in november 30°C; vanaf eind december tot en met februari rond 25°C. Vanaf februari beginnen de temperaturen al weer snel omhoog te schieten.`s Nachts koelt het af tot omstreeks 5 à 10 graden; eind december kan het vriezen. In de praktijk zal het niet regenen, alhoewel je een paar spetters nooit kunt uitsluiten. Het blijkt vaak niet nodig om een tent op te zetten en meestal slaapt iedereen de hele trek onder de blote (en prachtige) sterrenhemel. Op deze trek gaat er alleen een groepstent mee. In principe meer als beschutting tegen de zon tijdens de middagpauze dan als nachtelijk onderkomen. Mocht je toch de behoefte voelen aan meer privacy en/of geborgenheid, dan kun je desgewenst een aparte tent meekrijgen. Van wind kun je zo nu en dan meer last hebben. De tulband is dan een onontbeerlijk kledingstuk overdag. `s Nachts moet je erop letten dat je met je slaapzak in de goede richting gaat liggen, omdat anders je slaapzak in een mum van tijd kan volwaaien met zand. Je kunt natuurlijk ook gewoon in je tent gaan liggen.

Volk en taal

Mauritanië heeft naar schatting ongeveer 3,27 miljoen inwoners (schatting juli 2007). De Mauritaanse samenleving is als het ware in tweeën opgedeeld:
67% van de bevolking is van Arabisch-Berberse afkomst. De overige 33% bestaat uit verschillende negerstammen afkomstig uit het zuiden, zoals de Toucouleur, Fulbe, Wolof en Bambara`s.

Deze tweedeling heeft aan het eind van de vorige eeuw gezorgd voor onrust en een explosie aan geweld en onderdrukking. Dit had o.a. een breuk in de verhouding met Senegal tot gevolg. Een tiental jaren geleden is dit conflict weer bijgelegd en de verhoudingen tussen beide landen is weer genormaliseerd. Verder gebruikt men (in steeds mindere mate) een kastenstelsel. Mauritanië is het enige land ter wereld waar de politieke leiders eigenlijk nomaden zijn. De voertaal is het Hassanya, een verzamelnaam voor een aantal Arabische dialecten. In het zuiden langs de Senegal-rivier vind je ook zwart Afrikaanse talen.

Middelen van bestaan

De belangrijkste bron van inkomsten is de ijzerertsexport. Ook wordt gips gedolven. Daarnaast is de visserij (visrijke wateren voor de kust in de Atlantische Oceaan) van wezenlijk belang. In de oases worden dadels geoogst en vandaar geëxporteerd.
Vooral van belang voor de binnenlandse economie is de extensieve veeteelt en de landbouw langs de Senegal-rivier. Er zijn ondanks de grote sterfte onder het vee, gedurende de grote droogtes van de jaren `70 en `80, nog miljoenen runderen en dromedarissen.

Geschiedenis en politiek

Reeds in de steentijd werd Mauritanië bevolkt door Berberstammen uit het noorden. In de 15e eeuw kwam West-Afrika in aanraking met koloniserende Europese landen zoals Nederland, Portugal en Frankrijk. Uiteindelijk werd Mauritanië ingelijfd bij de Franse kolonie Frans West-Afrika. Pas in 1960 werd Mauritanië een onafhankelijke staat met een eigen grondwet en president. In de eerste jaren na de onafhankelijkheid erkenden met name een aantal Arabische staten waaronder Marokko de onafhankelijkheid niet. Marokko claimde zelfs het hele land als onderdeel van haar eigen grondgebied. Na erkenning van Mauritanië door Marokko in 1970 gooide president Daddah het roer om. Hij keerde zich tegen Frankrijk en uiteindelijk werd het verdrag dat Mauritanië met Frankrijk had gesloten bij de onafhankelijkheid, herzien. In deze periode werd ook de eigen munt ingevoerd en trad Mauritanië toe tot de Arabische Liga.
Vervolgens kwam in 1975 de kwestie West-Sahara ter tafel. Volgens het verdrag van Madrid van november 1975 zou de Spaanse kolonie West-Sahara verdeeld worden tussen Mauritanië en Marokko. Mauritanië zou het lege zuidelijke stuk van het land krijgen en Marokko het aan delfstoffen rijke noordelijke stuk. De inheemse bewoners waren furieus en het bevrijdingsleger van Polisario eiste zelfbeschikkingsrecht en bond, gesteund door Algerije een guerrillaoorlog aan met beide landen. Deze oorlog resulteerde voor Mauritanië in een economische ramp. De ijzerertsspoorlijn, die vrijwel parallel loopt aan de grens met West-Sahara, werd zodanig gesaboteerd dat er grote verliezen aan inkomsten waren voor Mauritanië, die zodoende de oorlogsinspanningen niet kon volhouden. West-Sahara is momenteel onderdeel van Marokko waar soms nog Polisario-elementen van zich doen horen door overvallen e.d. 

Meer recente informatie:
Terwijl President Taya de begrafenis bijwoonde van Koning Fahd in Saoedi-Arabié werd er in Mauritanië een staatsgreep gepleegd door de Militaire Raad Voor Gerechtigheid en Democratie. Zij benoemden hun leider, kolonel Ely Ould Mohamed Vall tot nieuwe president. Hij beloofde binnen twee jaar met democratische verkiezingen te komen. 7 augustus 2005 werd Sidi Hohamed Ould Boubacar benoemd tot overgangspremier. Ould Boubacar was voorheen ook eerste minister onder de verdreven president. De Militaire Raad zag toe op een overgang naar een democratie. De onafhankelijke kandidaat Sidi Ould Cheikh Abdallahi werd in april 2007 geïnaugureerd als de eerste eerlijk en vrij gekozen president van Mauritanië.

Nouakchott

Eén generatie geleden nog een dorp van een paar honderd inwoners; maar na de grote droogte van de jaren `70 en `80 uitgegroeid tot hoofdstad met een half miljoen inwoners.
Nouakchott is een echte woestijnstad. Brede stoffige straten, enkele grote overdekte bazaars, een enkel stoplicht, weinig verkeer. Aan de westkant raakt Nouakchott ander zand dan het woestijnzand, nl. het strandzand. Aan dit strand kun je een bezoek brengen aan de levendige en kleurrijke visafslag.

Milieu

Het beleid van HT Wandelreizen kent in dit opzicht een aantal richtlijnen:
Op trektocht wordt voor zoveel mogelijk op gas gekookt. In 2004 hebben we grotendeels de overstap gemaakt van petroleum en hout op gas; het kappen van hout wordt geheel vermeden, er wordt alleen gebruik gemaakt van sprokkelhout. We laten geen afval achter.

De deelnemers worden met klem verzocht het volgende in acht te nemen:
- Op trektocht de vegetatie ongemoeid te laten.
- Alle afval te verzamelen en mee te nemen/geven tot het eind van de tocht
- Je behoefte te doen op veilige afstand van bronnen.
- Liever geen pennen, ballonnen e.d. uit te delen.
- Batterijen mee terug te nemen naar Nederland. Aangezien er in Mauritanië geen voorzieningen zijn voor de verwerking van batterijen.

Lege batterijen? Lever ze in en win!
www.legebatterijen.nl

Trees for Travel
HT organiseert voor het overgrote deel vliegreizen naar afgelegen bestemmingen. Tijdens een vliegreis worden afvalstoffen geproduceerd die o.a. bijdragen tot het broeikaseffect. Een goede manier om deze schadelijke bijwerkingen voor het milieu te compenseren is meedoen aan het programma Trees for Travel. Met de koop van een certificaat wordt de uitstoot van broeikas gassen, veroorzaakt door je vliegreis, gecompenseerd door de aanplanting van nieuw bos.

Souvenirs van bedreigde dieren en planten
Het Wereld Natuur Fonds voert campagne over souvenirs van wilde dieren en planten. In de campagne roept het Wereld Natuur Fonds op dit soort souvenirs niet te kopen en de natuur op vakantiebestemmingen te laten zoals die is, zodat we over 10 jaar nog steeds kunnen genieten van die prachtige en onmisbare natuur. Wat veel mensen ook niet weten is dat zij een fikse boete riskeren bij de douane. Want souvenirs van beschermde dieren en planten mogen helemaal niet, of alleen met de juiste vergunningen, worden ingevoerd.

Er is een top 10 van bedreigde dieren en planten waarvan veel souvenirs in beslag worden genomen door de douane. Meegebracht door toeristen die vaak niet wisten dat het helemaal niet of alleen met speciale vergunningen mag.

Top 10 van dier- en plantensoorten die vaak de dupe worden van de handel in souvenirs:

- Koralen
- Grote Schelpen
- Olifanten
- (Zee) schildpadden
- Grote Katten
- Slangen en hagedissen
- Krokodillen
- Papegaaien
- Vlinders
- Orchideeën en cactussen

Natuurlijk kun je ook souvenirs tegenkomen van dieren of planten die hierboven niet zijn genoemd. Als ze zijn gemaakt van wilde dieren of planten, wordt er aangeraden om bij twijfel niet te kopen. Het gaat immers om meer dan regels en boetes. De prachtige natuur op vakantiebestemmingen blijft behouden door te kijken, en niet te kopen.

Welke bedreigde planten en dieren leven er in Afrika? En wat zijn de meest voorkomende souvenirs van deze soorten die je op je reis kunt tegenkomen? Kijk voor meer informatie op: www.wnf.nl/souvenirs.