Home Diashows Reisboekenshop Contact> Mijn HT
Vragen? Bel ons op 0522 241146

Laatste Nieuws

Problemen Jet Airways

17-04-2019
Dreiging van faillissement bij Jet Airways, annuleringen en of wijzigingen van vluchten

Lees meer »
Noorwegen winter TreriksrÝysa groep

01-03-2018
Al weer een paar dagen onderweg. Wat genieten we van deze reis. Het gaat goed met ons.

Lees meer »
Everest & Gokyo groep

29-10-2017
Dinsdag 17 oktober zijn we vertrokken vanuit Kathmandu voor onze 17 daagse tocht naar de Kalla Pathar 5545 mtr en Everest basecamp. Vanaf daar over de Cho La 5330 mtr naar Gokyo waar we aan het eind van de ochtend zijn aangekomen.  Tot nu toe he

Lees meer »
Manaslu Groep

22-10-2017
Groeten uit Bhimtang. Iedereeen veilig over de Larkya Pass over

Lees meer »
Mera Peak

20-10-2017
Op de Top van de Mera Peak

Lees meer »

Nieuws: Nieuws uit Colombia

vrijdag 15 maart 2013


De afgelopen 2 weken heb ik twee prachtige trektochten gemaakt, de eerste in het PN Los Nevados, de tweede in PN La Sierra Nevada del Cocuy.

In Los Nevados liggen een aantal vulkanen op een rij waarvan de El Ruiz de bekendste is. Eigenlijk in negatieve zin; tijdens een uitbarsting van de vulkaan in 1985 kwamen 23000 mensen om. De vulkaan is nog steeds actief, de top mag nog niet beklommen worden.
Ik heb de Nevado de Santa Isabel beklommen, een vulkaan ten zuiden van El Ruiz. De HT trekking vindt nog iets zuidelijker plaats rond de Tolima vulkaan.

De busreis van Bogotá naar Libano en verder naar Murillo verliep niet helemaal zoals gepland. Door een plotseling opgeworpen wegblokkade van Cafeteros, stakende koffieplantagewerkers, kon mijn bus niet helemaal naar Libano rijden. Met een dag vertraging en een stukje lopen langs de barricades, waar ik overigens vriendelijk werd ontvangen, ben ik er toch gekomen.

Vanaf Bogotá op 2680 meter hoogte rijdt de bus over een bergpas en daalt dan af naar de vallei van de Rio Magdalena op slechts 300 meter hoogte. Het is daar tropisch warm. Na een kilometer of 30 begint de klim naar Libano in de westelijke tak van de Andes. In Libano heerst een heerlijk klimaat, gelegen op 1600 meter hoogte is het niet te warm en niet te koud. Alle berghellingen staan vol met koffiestruiken. Na Libano klimt de weg verder omhoog naar Murillo op 3000 meter.
Murillo is een klein dorpje waar weinig lijkt te gebeuren, in de straten zie je nauwelijks verkeer, veel mensen verplaatsen zich te paard. Ook `s avonds worden de kroegen bezocht te paard, een bijzonder gezicht.

Mijn eigenlijke trektocht begint bij Casa Roja, een boerderij op 3750 meter. Het plan voor mijn verkorte 5-daagse trekking; dag 1 trekking naar Laguna Micos, het basiskamp voor de beklimming van de Santa Isabel, dag 2 beklimming Santa Isabel, dag 3 trek naar Cisne, dag 4 afdaling naar Casa Roja en Murillo. Het loopt allemaal anders, dit is niet het goede seizoen, er is veel laaghangende bewolking, de eerste dag kamperen we ergens op de páramo tussen de fragilones. Breyler, mijn lokale gids, loopt volledig op herkenningspunten in het terrein en die zijn door de mist zo nu en dan zichtbaar maar meestal niet. Het landschap is fascinerend, de vreemde plantengroei in combinatie met het overal aanwezige water zijn uniek, ik vind het allemaal prachtig.

De volgende ochtend lopen we naar de Laguna Micos en maken `s middags, wanneer het opklaart een mooie wandeling langs de Laguna Verde en verder naar een punt waar de El Ruiz door de wolken zichtbaar is. Ook de Nevado Santa Isabel is te zien, het is een eenvoudig te beklimmen berg maar dat je dan natuurlijk nog wel even doen. We spreken af om morgen vroeg te vertrekken, zo half 6, het is dan net licht.

Die volgende ochtend regent het, de wolken hebben ons volledig opgeslokt. Rond 9 gaan we toch op pad, je moet het immers wel geprobeerd hebben. De mist is te dicht en we gaan terug naar onze tenten. Eenmaal daar trekt het een beetje open en weer op pad.
De te klimmen 1000 hoogtemeters gaan bijna helemaal over een rotsgraat, inderdaad niet moeilijk. Alleen de laatste 50 meter loop je over het kleine ijskapje naar de top. Weinig uitzicht maar wel een goed gevoel!

`s Middags dalen we met alle spullen af langs dezelfde weg die we gekomen zijn, Breyler durft het met deze mist niet aan om via Cisne te lopen. Aan het eind van de dag zetten we de tenten weer op zo`n prachtige plek neer, we zijn aan deze kant van de bergkam waarschijnlijk de enige mensen in het park.

De laatste ochtend gaan we crosscountry naar beneden, er is zicht en we hebben er zin in. De paramo moerassen zijn mooi, de vegetatie blijft bijzonder. Bij de eerste boerderij drinken we koffie (die ze hier overal mierzoet drinken) en krijgen een stuk zelf gemaakte kaas, in ruil laten we eten achter wat we over hebben.
Achterop de motorfiets rij ik naar Murillo, hier schijnt de zon volop. De wegblokkade is nog niet opgeheven en we maken een alternatief plan om via Manizales naar Bogotá te reizen/vliegen. Net wanneer alle afspraken rond zijn komt het bericht dat de blokkades opgeheven zijn, gelukkig kan ik gewoon met de bus via Libano terug.

De tweede trektocht is het wandelaars walhalla van Colombia, de trekking rond het bergmassief van Cocuy. In deze bergketen zijn 21 toppen van 4800 meter of hoger.
Je kunt er alleen met de bus komen, een prachtige rit van ruim 11 uur. Guican en Cocuy zijn het start en het eindpunt voor het `circuito`.

`s Ochtends vroeg ben ik uit Guican naar de berghut van Kanwara gereden op ongeveer 4000 meter hoogte. Na aankomst zijn we, mijn gids Alfonso en ik, meteen op pad gegaan voor de beklimming van Ritacuba Blanca, met 5330 meter de hoogste top van de bergketen.
Ook hier ben ik op de rand van het goede seizoen, `s middags is er zeker bewolking dus moet je vroeg op pad (het goede seizoen; 1/2 december, januari tot 1/2 februari).

We vertrekken iets voor 7 en volgen het brede pad 800 meter omhoog naar de rand van de gletsjer. Er is al wel bewolking, helaas is de top net niet te zien. De tocht over de gletsjer is goed te doen, de stijging is heel gelijkmatig en er zijn nauwelijks spleten, wel speelt de hoogte natuurlijk een grote rol.
De echte top is tegenwoordig moeilijk te bereiken, er is een grote spleet ontstaan. Op 5300 meter kan ik de top bijna ruiken, nog maar 30 hoogtemeters maar de gids wil niet verder. Er is geen zicht en ik kan de situatie niet goed beoordelen, zonder echte top dalen we af naar de berghut.

De eerste dag van de trekking is het `s ochtends stralend weer en dan is de zon hier zo dicht bij de evenaar ook gelijk intens aanwezig. Door de weides stijgen we naar de eerste pas van vandaag (Paso Padre), een klim van 400 meter. Vanaf de pas zie de volgende al liggen, maar eerst dalen we af naar de vallei en lopen een stukje over een nooit afgemaakte weg. Weer gaat het 400 meter omhoog en op de pas zie je beneden het grote Laguna Grande de los Verdes liggen. Ook deze afdaling is over een prima pad. Aan de over van het meer zet ik mijn tentje op.

De volgende dag regent het, ik zit hier `vlakbij`  het regenwoud, Venezuela is 4 dagen lopen. Het eerste pasje van deze dag is eenvoudig. Hier loop je de vallei van de Laguna de la Isla binnen met hoge en steile bergwanden om je heen. Het pad daalt even en klimt dan via een 2-tal hobbels naar de hoogste pas van de trekking, de Boqueron de la Sierra op 4700 meter hoogte. De klim is eenvoudig maar lang, gelukkig is de beloning er naar. Vanaf de pas kijk je in de volgende vallei die gevuld is met verschillende gekleurde meertjes. De vegetatie is uitbundig, diep in de verte zie je de Vallei de Cojines. De afdaling is glibberig door de modder. Ik kampeer onder de overhang van de Cueva Larga, een mooie droge plek.

Ik word wakker en de zon schijnt! Het wordt een prachtige dag, de topdag van de trekking. Eerst dalen we af naar Valle de los Cojines, een moerasvlakte waar het gelukkig wel even gaat misten voor het mystieke effect. Uit het moeras stap je zo een morene op, een groter contrast is haast niet denkbaar. De besneeuwde bergtoppen weerkaatsen in de Laguna El Rincon. Achter me is de pas van gisteren in de verte zichtbaar, wat een eind alweer. De Ritacuba Blanca is ook helemaal in de zon, dit is een ideale dag voor een beklimming. De klim naar de Castillo pas is weer pittig maar ook nu word je beloond met een prachtig uitzicht, verschillende kleuren meren, het houdt niet op. Over de morene keien dalen we af naar Laguna Pañuela, met gifgroen water. Weer gaat het omhoog, niet naar een echte pas dit keer, maar de klim mag er zijn.
Weer ligt er een vallei voor ons met een afdaling over een blokkenveld. Ik neem een bad in een glashelder riviertje, de zon schijnt en er is nauwelijks wind.
De laatste geleidelijke klim leidt naar een pasje waarachter het grote Laguna de la Plaza ligt, een mooie dag!

Na een nacht vol sterren schijnt de zon rond 620 uur op mijn tent. Ook vandaag nog 2 pasjes, de eerste gemakkelijk, de tweede een behoorlijke klim. We lopen boven de wolken, het is en blijft een bijzondere ervaring. Net op de tweede pas haalt de bewolking ons in, ik ben dan terug in de vallei van de Sisuma hut, voor mij bekend terrrein. Eenmaal bij de jeep rijden we 3/4 uur naar beneden en zijn in Cocuy. Daar schijnt de zon. Het is een bijzonder fotogeniek dorp met alle gevels groen met wit geschilderd.
Vandaag met de bus naar Bogotá teruggereden, mijn reis zit er bijna op.

Ik kijk terug op een mooie ervaring, Colombia is een land waar ik graag naar terugkeer. Niet een keer heb ik het gevoel gehad dat het onveilig is om hier te reizen. De mensen die je ontmoet zijn trots op hun land, ze heten je welkom.

`Colombia es una chimba` !

---------------------------------------------------------

1 maart 

Ik ben nu een week in Colombia, tijd voor een update. Na een wat stressvolle vlucht via Panama city net op tijd voor de aansluitende vlucht naar Leticia, een plaatsje diep in het zuiden van Colombia aan de oevers van de Amazone. Wat een overgang van de winter in Nederland! De aankomst op het vliegveld geeft me een´deja vu´ gevoel, het is net Nepalgunj in Nepal. Het is er vochtig en warm.

Het stadje zelf kent het bekende rechthoekige stratenplan met een ´plaza de armas´ (dorpsplein) in het centrum, ´s avonds maken we daar de aankomst van 10000 kleine papagaaitjes mee die in de bomen de nacht doorbrengen.
De volgende ochtend stappen we in de boot en varen stroomopwaarts naar Puerto Nariño. De Amazone is hier nog niet echt breed, misschien een kilometer, zo nu en dan zie je de rugvin van één van de 2 dolfijn soorten die hier voorkomen boven water komen, het is prachtig. Onderweg leggen we regelmatig aan om kleine nederzettingen te bezoeken. Uiteraard gaat het ook regenen :-), ik ben tenslotte in het regenwoud.

Terug in Leticia vliegen we naar Bogotá en rijden meteen door naar Paipa waar we in een prachtige oude hacienda overnachten. De volgende ochtend weer vroeg op en door naar Cocuy, een prachtige rit door de bergen met enorme hoogteverschillen: over passen van 3500 en dan weer afdalen naar 1500 meter etc, etc. De weg is in slechte conditie, de chauffeur doet het rustig aan. Het is helder weer met mooi zicht op de besneeuwde toppen van de Sierra Nevado de Cocuy. In Cocuy aangekomen verder met de jeeps naar 4000 meter hoogte en dan lopen naar Sisuma, een berghut.

´s Ochtends vroeg, het is nog donker, vertrekken we voor de klim naar het viewpoint van de Pulpito del Diablo op 4812 meter hoogte. Na anderhalf uur staan we op het rotsplateau en lopen geleidelijk stijgend naar de rand van de gletsjer. Helaas is het vandaag wat minder weer, al lopen we zelf niet in de mist, de Pulpito zien we niet :-(
De wandeling zelf is absoluut de moeite waard; bijzondere vegetatie in combinatie met de vele meertjes en vergletsjerde bergtoppen.

Vandaag en morgen ben ik nog in Bogotá, zaterdag reis ik richting Los Nevados voor een trektocht van 5 dagen. De afgelopen week heb ik niet een keer het idee gehad dat het reizen in Colombia onveilig is, ook tijdens de busreis. 

Groeten uit mooi Colombia.

Paul Boslooper

« Terug naar het nieuwsoverzicht
WANDELVAKANTIES, TREKTOCHTEN EN EXPEDITIES
HT Wandelreizen | Ten Have 13 | 7983 KD Wapse | tel. 0522-241146 | email: info@htwandelreizen.nl

Website door Zaphyrion SitemapPrivacyverklaring
htwandelreizen.nl maakt gebruik van cookies. Met cookies wordt de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker.Akkoord