Home Diashows Reisboekenshop Contact> Mijn HT
Vragen? Bel ons op 0522 241146

Deze pagina afdrukken Wandelreis PatagoniŽ | El Chaltťn, El Calafate & Torres del Paine
Land informatie

Landschap en ligging PatagoniŽ

Patagonië is de naam voor de zuidelijke punt van Argentinië en Chili. Hoewel meestal bij Patagonië wordt gedacht aan onmetelijke Argentijnse pampa`s met gaucho`s rond schapenfarms van 20.000 hectare, omvat Patagonië officieel ook het Andes gebergte en de Chileense fjordenkuststrook ten westen daarvan. De noordelijke grens wordt gevormd door de Rio Chubut op de hoogte van Trelew. Ten zuiden van het eigenlijke Patagonië ligt Vuurland, met de zuidelijkste stad ter wereld: Ushuaïa. 

Verspreid over dit enorme gebied liggen veel bijzondere bezienswaardigheden die we graag in deze reis willen aandoen. De route van de reis loopt vanaf Buenos Aires grofweg langs de oostkust naar beneden tot aan Vuurland en langs de westkust weer omhoog via Puerto Montt tot aan Santiago de Chile. 

Patagonië beslaat het gedeelte van het Zuid-Amerikaanse continent ten zuiden van de Rio Colorado. Zowel Argentinië als Chili hebben een Patagonisch deel. Daarom hieronder wat algemene informatie over beide landen.

ArgentiniŽ

De totale oppervlakte van Argentinië bedraagt 2.766.889 km2, en daarmee is Argentinië na Brazilië het grootste land van Zuid-Amerika en ongeveer 65 keer zo groot als Nederland. 
Argentinië grenst in het oosten aan Brazilië en Uruguay, in het noordoosten aan Paraguay, in het noorden aan Bolivia en in het westen aan Chili. In het oosten en zuidoosten grenst Argentinië aan de Atlantische Oceaan. In het uiterste zuiden wordt Argentinië begrenst door het Beagle-kanaal. Het Andesgebergte vormt in het westen de natuurlijke grens met Chili. Het land is verder ruim 3500 kilometer lang en maximaal 1400 kilometer breed.

Landschap

Argentinië kan, landschappelijk gezien, verdeeld worden in vier regio’s: 
Het noordwesten met het Andesgebergte en de Altiplano. De Aconcagua is met zijn 6960 meter de hoogste berg van de Andes en van het hele westelijk halfrond (het laagste punt van Argentinië is Salinas Chicas op het schiereiland Valdes, -40 meter). Andere hoge toppen zijn de Cerro Bonete (6872 m) en de vulkaan Llullaillaco (6723 m) en verder nog tientallen bergen boven de 6000 meter. 
De Andes kent ook grote gletsjers, waaronder de Perito Moreno die zich elk jaar vele meters verplaatst, en verder enorme valleien en tientallen zoutmeren. 

Het noordoosten, een subtropische laagvlakte met savannes, bossen, rivieren en moerassen. Hier komen grote rivieren als de Paraná, Uruguay en Paraguay het land binnen. Hier bevinden zich ook de meeste bosgebieden van Argentinië, onder andere de regenwouden van de provincie Misiones, in het grensgebied met de Brazilië en Paraguay. In het noordelijke deel van dit gebied sieren tientallen rivieren en watervallen het landschap, waarvan de Iguazú de beroemdste en een van de breedste ter wereld is. De watervallen liggen op het drielandenpunt van Argentinië, Brazilië en Paraguay. Naar het zuiden toe verandert het landschap in één groot moerasgebied. Nog zuidelijker vind je veel grasland. 

In het midden van Argentinië ligt de ‘Pampa Húmeda’, een enorm uitgestrekte vruchtbare vlakte. De pampa’s liggen in het midden van Argentinië en beslaan een kwart van het land. In het noordelijke en middelste gedeelte vind je de vochtige pampa (= Pampa Húmeda), in het zuiden en westen de droge pampa (= Pampa Seca). De Pampa Húmeda is heuvelachtig met veel vegetatie en uitgestrekte weidevelden. De Pampa Seca daarentegen is veel vlakker en, zoals gezegd, droger. 

In het zuiden ligt Patagonië, met langs de oostkust een grote laagvlakte en in het westen het Andesgebergte. Het gebied beslaat ongeveer een kwart van het land. Prachtig gelegen meren in de Patagonische Andes zijn het Nahuel Huapi en het Lago Argentino. In totaal telt dit merengebied meer dan 40 meren. Verder kent dit gebied enorme bossen, besneeuwde bergtoppen en gletsjers. 
Patagonië loopt helemaal door tot Tierra del Fuego (= Vuurland), een schiereiland in het uiterste zuiden van Argentinië. Patagonië is te verdelen in het vlakke woestijnachtige deel vanaf de Atlantische Oceaan tot de Andes, en het gebied rond de Andes. Hier is de Andes bedekt met een permanente ijskap: de Campos de Hielo. Verder komen we hier enorme gletsjers, meren en grote loofbossen tegen. Meer landinwaarts vinden we een gigantisch steppegebied; vlak, grote rotspartijen, tafelbergen en maar weinig vegetatie door de zeer geringe regenval. Het noordelijk deel van Vuurland is vlak en bedekt met veengrond. Zuidelijker wordt het bos- en bergachtiger, en hier liggen ook prachtige meren en fjorden.

Flora en Fauna

De grote verschillen die voorkomen tussen de diverse vegetatietypen in Argentinië worden vooral veroorzaakt door zaken als temperatuur en regenval. In totaal telt het land zo’n 10.000 verschillende planten. 

In het hoge, droge noordwesten komen veel cactussoorten voor, zelfs tot 4000 meter hoogte. De meest voorkomende cactus is de ‘cardones’ of zuilcactus. Daarboven komen vooral dwergstruikheide en kussenvormende soorten voor. In de valleien komt men vaak de algarrobo-boom en met name de lapacho-boom tegen. 

De Chaco-vlaktes in het noordoosten zijn een overgangsgebied tussen de subtropische bossen en de Pampavlaktes. Laag doornachtig struikgewas is hier vrij algemeen, samen met een van de bekendste bomen uit Argentinië, de quebracho, door zijn harde hout en hoge tanninegehalte economisch belangrijk. Karakteristiek is hier verder de chorisia of flessenboom. 
Dit is ook het gebied van prachtige orchideeën en het nationale symbool van Argentinië. In het Parque Nacional el Palamar groeit de yatay-palmboom, die nog maar op enkele plaatsen ter wereld voorkomt. 
Naar het oosten, richting Brazilië, verandert de vegetatie aanzienlijk. Hier vindt men subtropische bossen met palmen, ceders, lapacho’s, araucaria’s, Yerba mate-struik (een hulstsoort), palo rosa en pino paraná als meest opvallende verschijningen. Langs de rivieren groeien enorme varens. 
Meer naar het zuiden volgt een groot moeras- en watergebied, met de grote groene irupé, een waterlelie, als meest bijzondere plant. De irupé kan een doorsnede bereiken van één tot twee meter. 

Het Merengebied, in het westen van Argentinië, wordt gekenmerkt door grote loof- en naaldbossen. Zeer bijzonder is hier de zeldzame, en daarom de beschermde araucaria, een van de oudste boomsoorten ter wereld. Ze kunnen honderden jaren oud worden en groeien meestal op een hoogte van ca. 1800 meter. Zeldzaam is ook de arrayán-boom, die nog maar op enkele plaatsen ter wereld groeit. In het zuidelijke Merengebied ligt een nationaal park voor de alerce, een naaldboom. Ze kunnen meer dan 2000 jaar oud worden en 40 tot 50 meter hoog. Verder groeien in dit gebied onder andere cipressen en de beukenboomsoorten coihue, lenga en ñire. Bekende bloemen zijn de bottelita en de amancay, het bloemsymbool van het Merengebied. Verder valt op dat er veel tulpensoorten groeien. 

De Patagonische vlakten zijn grotendeels begroeid met steppegras en lage struiken, bomen komen er bijna niet voor. Het Patagonische bergland is wat bosrijker met beukenboomsoorten als de rauli, lenga, ñire en coihue, ook wel Nothofagus-bossen genoemd. Door de overvloedige regenval blijven deze bomen altijd groen, behalve boven de 1500 meter, waar het te koud is. 

De pampa’s zijn wat de vegetatie betreft erg arm. Om wat schaduwplekken te creëren heeft men zelfs veel ombu’s geplant, waarvan de boomkruin een diameter van ca. 30 meter heeft. Ook de uit Australië afkomstige eucalyptus komt op de pampa’s veel voor. 
Op de vochtige Pampa Húmeda overheersen hoge, harde grassoorten als chañar en espinal. Op de droge Pampa Seca overheerst de doornstruik 

Door de grote lengte van het land omvat Argentinië allerlei soorten klimaten met de bijbehorende dierenwereld. In Noord-Argentinië komen bijvoorbeeld 55 soorten slangen voor, in het zuiden slechts één en in het uiterste zuiden is geen slang meer te vinden. In totaal telt het land meer dan 300 verschillende soorten zoogdieren en 1000 verschillende vogelsoorten. 

Enkele dieren komen in grote delen van het land voor en zijn zeer karakteristiek voor Argentinië en Zuid-Amerika. Twee daarvan zijn guanaco en de vicuña, beide verwant aan de lama. Deze dieren leven vooral in de hooggebergtes in het noordwesten, in het zuiden langs de kust van Patagonië en in de valleien van het Andesgebergte. 
De nandoe is een Zuid-Amerikaanse struisvogel, die leeft in de valleien van het noordwesten, op de Pampa’s en de Patagonische laagvlakte. 

De lagunes in het droge noordwesten van Argentinië zijn belangrijke broed- en verblijfplaatsen van drie soorten flamingo’s, de flamingo austral, de flamingo chico en de flamingo chilena. Een roofvogel die hier veel voorkomt is de majestueuze condor met een spanwijdte van tot ca. drie meter. 
In het nationale park Parque Nacional El Rey leeft de jaguar en de ‘ardillaraja’, een eekhoornsoort die zich pas boven de 1500 meter thuis voelt. 

In het moeilijke klimaat van de noordoostelijke Chaco-vlaktes leeft het reuzengordeldier, de ‘tatú carreta’. Rond de moerasgebieden leven slangen, miereneters, een kleine krokodillensoort, en apen als de ‘mono cai’ en de ‘coati’. Een opvallende watervogel is de ‘espátula rosada’, een lepelaarsoort. Verder naar het oosten, in de subtropische bossen, leven toekans, tapirs, kolibries, apen, vele kikkersoorten en een geweldig aantal vlinders. 
Meer naar het zuiden liggen uitgestrekte moeras- en watergebieden, met de ‘garza mora’, een grote reigersoort, het waterzwijn, navelzwijn, brilbeer, brulaap, en de ‘chajá’, een kuifhoenderkoet. Verder nog krokodillen, schildpadden en bevers. De moerassen van Corrientes zijn rijk aan slangen, gevreesd zijn de ratelslang en de jarará. De manenwolf lijkt op een vos, maar heeft veel langere poten en lange haren in zijn nek. Zijn vacht is roodbruin met een witte vlek op de keel en een witte staart. 

In de bossen van het merengebied komen enkele hertensoorten voor, zoals de huemul en de vrij zeldzame kleine poedoe. De gato huiña, een grote wilde kat, jaagt op vogels en kleine knaagdieren. Meest opvallende vogels zijn de carpintero cabeza roja, een spechtensoort, de Patagonische lijster, en de picaflor austral, een kolibriesoort. De rivieren en meren zitten vol met zalm en forel, onder andere de Europese forel of trucha marrón. 

Op de Patagonische vlaktes leven veel kleine, maar wel bijzondere dieren. Zo is daar de armadillo, een gordeldier, de mara of pampahaas, een merkwaardig uitziend knaagdier, en de Patagonische vos. Grote dieren zijn de guanaco, de poema en de nandoe. Een veel voorkomende vogel is de bruine gekuifde tinamou. Typische lagunevogels zijn de flamingo en de zwarthalszwaan. Eind 18e eeuw kwamen de eerste merino-schapen met de Spanjaarden mee naar Argentinië, op dit moment vreten reusachtige schaapskudden (ca. 25 miljoen) de vlaktes kaal. 

De Patagonische kust is het domein van de zeeolifant, de zeeleeuw, de zuidelijke zeehond, de gewone zeerob en pinguïns, waarvan de Magelhaen-pinguïn de meest voorkomende is. Wat verder de zee op komen tussen juni en oktober honderden zuidkapers aan om te jongen. Deze walvissoort kan wel 18 meter lang worden. Verder leven hier dolfijnen, tonijnen en orka’s. Vogels zijn hier volop te vinden, onder andere uiteraard zeemeeuwen, maar ook koningsaalscholver, witte plevier, Magelhaenscholekster, malmokalbatros en reuzenstormvogel. Een bijzondere verschijning is de centolla, een krabbensoort die wel één meter in doorsnee kan worden. 

De pampa’s zijn wat de fauna betreft een vrij arm gebied. Guanaco’s en nandoes komen veel voor, evenals herten als de ciervo de los Pantanos en de ciervo de la Pampa. Op de droge pampa leeft het gordeldieren en in de cañyons de jakhalsvos. De pampa’s zijn verder een echt koeiengebied, met soorten als shorthorn, Aberdeen angus, hereford, charolais en zelfs de Friese zwartbontkoe, de ‘vaca Holandesa’.

Bevolking, taal en godsdienst

Argentinië telt zo’n 36 miljoen inwoners, waarvan 1/3 in de steden leeft. Alleen al in Buenos Aires wonen 10 miljoen mensen, veelal van diverse origine. De voertaal zowel in Argentinië als in Chili is Spaans. Opmerkelijk is dat de verschillen tussen het Spaans dat in Zuid-Amerika wordt gesproken veel minder groot zijn dan de verschillen in het Spaans op het Europese vasteland, dat een veel kleiner gebied bestrijkt. In Zuid Amerika wordt het Andaluz gesproken, een taal afkomstig uit Zuid Spanje. De godsdienst is overwegend R.K., een overlevering uit de tijd van de Spaanse overheersing.

Folklore

De tango, een traditionele dans van Argentijnse oorsprong en wereldwijd bekend. De tango is rond 1900 geboren in Buenos Aires en wordt nog vrijwel dagelijks op straat gedanst in the city that never sleeps. Met name in het stadsdeel San Telmo leeft de tango voort.

Chili

Chili bezit door zijn geografische ligging en zijn extreme lengte van 4.330 kilometer (uitgezonderd Antartica) een grote verscheidenheid aan landschappen en klimaten. Het lange smalle land (gemiddelde breedte slechts 188 km) tussen het Andesgebergte en de Pacifische Oceaan is ongeveer 21 keer zo groot als Nederland en omvat een deel van Antarctica en meer dan 5800 eilanden en eilandjes. In het noorden ligt de extreem droge Atacama Woestijn, in het midden de vruchtbare valleien, de groene bossen en donkerblauwe meren. Verder naar het zuiden vindt men koude regenwouden, steppen en hoogvlakten met een onaflaatbare wind, steile bergwanden, prachtige fjorden en gletsjers. De gehele oostelijke grens wordt gevormd door de met sneeuw bedekte vulkanen van de Andes met toppen tot 7000 meter hoogte. Voor de avontuurlijk ingestelde toerist is Chili een waar paradijs. Men kan wandelen, trekken, bergbeklimmen, paardrijden, (wind)surfen, kajakken, raften, skiën, vissen etc. Maar ook voor de liefhebber van zon en zee en de toerist met archeologische en historische belangstelling is er in Chili genoeg te beleven!

De centrale vallei

De meerderheid van de bevolking woont in deze streek en hier bevinden zich de belangrijkste steden die de kern vormen van de industriële, commerciële en financiële activiteiten van Chili (Santiago, Valparaíso, Viña del Mar en Concepción). De vruchtbare dalen met warme zomers, milde herfsten, regenachtige winters en zonnige lentes, vormen de steunpilaar van de Chileense landbouw. Fruitbomen, akkers vol groenten en graan vormen het landschap met de altijd aanwezige grootse Andes aan de horizon. Hier wordt ook de befaamde Chileense wijn geproduceerd. 

In wijnvalleien Valle del Maule, Valle del Maipo, Valle del Aconcagua, Valle del Colchagua en Valle del Cachapoal zijn wijnroutes opgezet en kunnen inmiddels ook in Nederland bekende wijnhuizen bezocht worden, zoals Concha y Toro, Santa Rita, Undurraga en nog vele anderen. De meeste zijn vanuit de hoofdstad Santiago makkelijk te bereiken. 
Maar de miljoenenstad Santiago heeft natuurlijk nog meer te bieden. Wat dacht u van een avontuurlijke lunch op de mooie vismarkt? Of een bezoek brengen aan de heuvels San Cristóbal met de kabelbaan of naar Santa Lucía voor een mooi uitzicht op de stad? Prachtige musea tonen kunst en geschiedenis van het Zuidamerikaanse continent, zoals het Museum van Fijne Kunsten en het museum van Pre-Colombiaanse Kunst. Ook is het erg leuk op de verschillende artesanía-marktjes (ambachtswerk) naar souveniertjes te snuffelen.

Het Zuiden

Naar het uiterste zuiden toe breekt de kust van Chili in honderden eilanden, zeearmen, fjorden, gletsjers en bergen met eeuwige sneeuw. Het klimaat is koel en nat. De Zuidelijke Hoofdweg (Carretera Austral) loopt elfhonderd kilometer over de strook vasteland. Veerdiensten verbinden de dunbevolkte grote en kleine eilanden met elkaar. Olie- en gaswinning, steenkoolmijnbouw, schapenhouderij en visserij vormen de basis van de economie van deze streek, die bekend is als Patagonië. 

Bekendste trekpleister in deze regio is het nationale park Torres del Paine. Hier kan men van de ongerepte Andes-natuur genieten: steppe, gletsjers, prachtige meren en wouden. Uiteraard is dit een zeer geschikte plek voor het spotten van wildlife, zoals meer dan 100 soorten vogels, poema`s, vicuña`s, guanaco`s en condors. Je kunt prachtige wandelingen maken en de "Torres" beklimmen, maar ook per auto is het park te bezichtigen. 
Onderdak is er in verschillende categorieën, van camping tot luxe 5-sterrenhotel. In de uiterste zuidelijke punt van Chili ligt de vriendelijke koloniale stad Punta Arenas, de belangrijkste uitvalsbasis voor expedities naar het Zuidpoolgebied, waar je heerlijk vis en verse centolla (krab) kunt eten.

Flora en Fauna

Het Nationaal Systeem van Beschermde Bosgebieden (Snaspe) bestaat uit 30 nationale parken, 40 nationale natuurreservaten en elf natuurmonumenten. Samen beslaan deze in totaal 13,8 miljoen hectare, 18 procent van het Chileense grondgebied. Ongeveer 58 procent van de Chileense flora is inheems, zoals de vijf soorten bomen (araucaria, de lariks, de noordelijke en zuidelijke eik en de queule) zijn tot natuurmonumenten verklaard. De araucaria araucana, die alleen in Chili en Argentinië voorkomt, kan tot duizend jaar oud worden. De stam kan een hoogte van 50 meter bereiken. Hij bloeit in augustus en geeft pijnappelpitten als vrucht. 

In Chili leven zo`n 680 soorten landdieren, zoetwaterdieren, amfibieën, reptielen, vogels en zoogdieren die zich hebben kunnen aanpassen aan de verschillende klimaten. Zo vindt men in Chili van het noorden tot het zuiden verschillende soorten flamingo`s, waarvan één soort uniek is. Dit schuwe dier is veel te zien aan de rand van zoutmeren, waar het met zijn snavel voedsel uit het water zeeft. Het Andesgebergte is de enige plaats in de wereld waar alle vier soorten der kameelachtigen voorkomen: de guanaco en de vicuña, die in het wild leven en in parken en reservaten beschermd worden, en de alpaca en de llama, die gedomesticeerd zijn.

Indigenas - Inheemse volkeren

De eerste inwoners van het land dateren van 9000 jaar voor Christus. Zo oud zijn de mummies van Chinchorro, een fascinerend overblijfsel van het oudste mumificeringsproces bekend op het Amerikaanse continent. Ook bijzonder interessant in de Atacama Regio zijn de (gedeeltelijk gerestaureerde) petrogliefen. Dit zijn inmense figuren van mensen en dieren tegen berghellingen aan, vergelijkbaar met Nazca-lijnen in het zuiden van Peru. 
Tot het einde van de 15e eeuw overheersten de Inca`s de locale Indiaanse stammen op het tegenwoordige Chileense grondgebied. Deze trokken zich door intern verval van het inmense rijk echter terug uit Chili. 

Er waren verscheidene Indiaanse beschavingen: in de dorre woestijn leefden de Aymara`s, Molle, Atacameño`s en Diaguita`s, aan de kust de Chango`s, en in het zuiden de Picunches, Huilliches (of: Veliches), Tehuelches, Chono`s en Mapuches. Op Vuureiland trof men de jagerstam Selknam (of:Ona`s) aan. 

In het noorden, in ravijnen en oases in de Atacamawoestijn leefden de Atacameño`s. Ze verbouwden op terrassen en bewerkten stoffen en weefsels. Ze leefden in kleine dorpen - pucará`s genaamd - die op goed verdedigbare plaatsen waren gebouwd. Meer naar het zuiden leefden de diaguita´s. Hun aardewerk was zeer verfijnd: kommen en kruikenwaren met geometrische figuren versierd en worden tot op heden nog gebruikt. 

Het Mapuche-volk is bekend om haar langdurige succesvolle verzet tegen de conquistadores. Bij het begin van de verovering door de Spanjaarden waren de Mapuches net begonnen met het bedrijven van landbouw. Maar ze waren vooral afhankelijk van het verzamelen van planten, de visvangst en de jacht. Ze woonden in ruca´s: huizen die waren gebouwd van stokken en takken. Polygamie was geaccepteerd. De verschillende stammen van de Mapuches voerden voortdurend strijd met elkaar en ontwikkelden zo krijgsgebruiken die ze later toepasten tegen de Spanjaarden. Hun belangrijkste wapens waren lansen, pijl en boog en vangslingers. 
Tegenwoordig leven, verspreid door het hele land, nog diverse inheemse volkeren (indígenas of etnias). In het noorden vindt men ongeveer 35.000 Aymara`s en 4.000 Atacameño`s. In de centrale vallei en het zuiden leven ongeveer een miljoen Mapuches, en op de eilanden in het uiterste zuiden leven kleine groepen Alacalufe`s en Yagana`s. De gebruiken en het culturele erfgoed van de inheemse volkeren worden door de Inheemsenwet van 23 september 1993 beschermd.

Geschiedenis van het hedendaagse Chili

De eerste contacten van Nederlandse naveganten met Chileens grondgebied stammen uit eind de XVI eeuw. In 1598 organiseren Rotterdamse handelaren en reders een expeditie om een maritieme route vast te stellen naar Oost-Indië en Japan door de straat van Magallanes. In 1599 hebben vijf Nederlandse schepen de doorgang ondernomen, echter enkel drie hebben het gehaald. Eén van de schepen bereikte in 1599 Valparaiso, een andere bereikte in 1600 het archipel van Chiloé. Beide kwamen in aanraking met Spaanse inheemsen. 

Het Nederlandse avontuur in Chili was gebaseerd op de uitvoering van een plan bedacht door de Nederlandse Oost-Indische Compagnie, een expeditie zou de Araucano indianen steunen in hun strijd de Spanjaarden te verjagen en vervolgens het rijke Peru te veroveren. Dit avontuur heeft geduurd tot het einde van de eerste helft van de XVII eeuw. Hoewel het plan geen oorlogsbuit of commerciële winsten voor Nederland heeft opgeleverd, heeft het ertoe geleid dat Nederlandse cartografen uitstekende plattegronden en navigatiekaarten van de zuidelijke zeeën en de occidentale kusten van Zuid-Amerika hebben gemaakt. 

Gedurende de resterende Chileense koloniale periode zijn er nauwelijks Nederlandse contacten met Chili en de rest van de occidentale kust van Zuid-Amerika geweest. Tijdens het tweede decennium van de negentiende eeuw werden de contacten hervat tussen de Nederlandse koninklijke marine en de nieuwe autoriteiten van de Chileense republiek. Deze contacten tussen onafhankelijke staatssoevereinen hebben de aanwijzing van de eerste officiële Nederlandse vertegenwoordiger in Chili mogelijk gemaakt in 1827. 
In 1492 ontdekte Christoffel Columbus Amerika. Gedurende 50 jaar trekken de Spaanse veroveraars het continent door en in 1536 kwam Diego de Almagro in het gebied van het huidige Chili. In 1541 werd door Pedro de Valdivia de stad Santiago gesticht en begon de kolonisatie van het gebied. Onder de Spaanse heerschappij werden de essentiële elementen van de huidige Chileense maatschappij, economie en cultuur vastgelegd. Na drie eeuwen van koloniaal bewind werd in 1810 de onafhankelijkheid uitgeroepen. De agrarische economie veranderde in een kapitalistische, gebaseerd op de exploitatie van mijnen, handel en banken. In de tweede helft van de 19e eeuw bereikte het land een ongekende welvaart. Europese ideeën en de liberale leer brachten maatschappelijke veranderingen. Ook brachten de salpeter- en kopermijnen in de Atacama woestijn, verworven in de Pacifische Oorlog (1879 - 1883) tegen Peru en Bolivia, meer welvaart. 

Tijdens de revolutie van 1891 overwinnen de liberale stroming en het parlementaire systeem. In de eerste decennia van de 20e eeuw ondervindt Chili een ernstige sociale en politieke crisis die de weg opent voor de opkomst van de middenklasse. In 1925 wordt de presidentiële macht hersteld en de scheiding van Kerk en Staat vastgelegd. Er volgt een periode van politieke en economische stabiliteit en het land blijkt een solide democratie, tot op 11 september 1973 de strijdkrachten onder leiding van generaal Augusto Pinochet, een staatsgreep plegen en de socialistische regering van president Salvador Allende afzetten. Na vijftien jaar militair regime, in oktober 1988, door middel van een referendum, verwierpen de Chilenen een verlenging van het bewind van Augusto Pinochet, en begon de overgang naar de democratie.

De mensen van Chili

De basis van het Chileense volk en zijn cultuur was de vermenging van de Spanjaarden met inheemse groepen, vooral met de Mapuche´s. Daarbij kwam de invloed van immigranten, met name Europeanen (Fransen, Engelsen en Duitsers). Naast de Spaanse invloed oefende het Franse model grote aantrekkingskracht uit. Het was vooral zichtbaar in de intellectuele denkwijze en in de kunstwerken, en tevens in de levenswijze van de hoge klasse. Aan het einde van de 20e eeuw overheerst ook in Chili de Noord-Amerikaanse invloed op het gebied van mode tot fastfood en "shopping malls". Vooral in de grote steden is deze mengeling van Europese en Noord-Amerikaanse sfeer duidelijk zichtbaar. 
In de Zuidamerikaanse cultuur is het machismo een veelvoorkomend verschijnsel. Echter is het in Chili niet ongewoon dat de vrouw buitenshuis werkt. De helft van de Chileense bevolking bestaat uit vrouwen, die bijna 30% van de beroepsbevolking van het land uitmaken. In 1990 werd de Nationale Dienst voor de Vrouw (Servicio National de la Mujer, Sernam) opgericht. Haar taak is de vrouw te oriënteren ten opzichte van haar rechten en plichten, en te integreren op de arbeidsmarkt. De directrice van Sernam bezit de rang van minister en neemt deel aan het Kabinet.

Cultuur

De Chileense cultuur is zoals gezegd een product van de vermenging tussen inheemsen en Europeanen. Chili heeft altijd open gestaan voor invloeden uit het buitenland. Het land heeft grote namen voortgebracht in de literaire wereld, zoals Vicente Huidobro, de stichter van het "creationisme". Gabriela Mistral en Pablo Neruda hebben beide de Nobelprijs voor Literatuur gekregen (respectievelijk in 1945 en 1971). Een opvallend figuur is Nicanor Parra, de schepper van de "anti-poëzie". De schilders Roberto Matta en Claudio Bravo, en de musici Claudio Arrau en Roberto Bravo nemen in de tegenwoordige Chileense kunsten een vooraanstaande plaats in.

Folklore

Chili biedt een interessante mengeling van inheemse, Spaanse en Europese culturen, die af te lezen is aan hun handwerkproducten, muziek, traditionele dansen, klederdracht en keuken. Deze erfenis is de basis van de nationale folklore. Pomaire, Doñihue, Quinchamalí, Rarí, Combarbalá en La Ligua zijn enkele van de dorpen die vrijwel uitsluitend van ambachtswerk leven. De gitaar was ongetwijfeld de meest populaire bijdrage van de Spanjaarden. Violeta Parra (1917-1967) was een echte vertegenwoordigster van de Chileense folklore. Deze componiste, verzamelaarster van oude volksmuziek, dichteres en ambachtsvrouw is een blijvende bron van inspiratie voor nieuwe generaties van pop- en klassieke musici. Onder de oudste dansen van Chili zijn de ceremoniële groepsdansen, en de rituele dansen waarin een dier wordt geïmiteerd. Sommige dansen uit het noorden zijn om de Heilige Maagd te danken en te eren. 

De cueca is de nationale dans. Dit is van oorsprong een boerendans en ontstond volgen sommigen uit opstand tegen de Spaanse Kroon. De man en de vrouw dansen terwijl ze met doeken zwaaien, op het geluid van gezang en instrumenten zoals gitaar, harp en accordeon. De dans stelt de hofmakerij van een paartje voor of een huaso die in een kraal een merrie met een lasso probeert te vangen. Huaso is de benaming voor de boeren in de centrale regio. Hun zuidspaanse erfenis blijkt uit hun kleding met een kort getailleerd jasje een gestreepte broek, een breedgerande hoed, zwarte lederen laarzen en sporen, en een veelkleurige poncho (cape). Zelfs nu de moderne machinerie in de landbouw is binnengedrongen, leven op het Chileense platteland gebruiken voort zoals de rodeo en het dorsen met paarden om kaf en koren te scheiden. Het belangrijkste feest in het Grote Noorden wordt gevierd in het dorpje La Tirana. Elk jaar tussen 12 en 18 juli komen hier zo`n 40.000 mensen om de Virgen del Carmen, de patroonheilige van Chili, te eren met zang en dans, die gekenmerkt worden door de vaardigheid van de dansers en hun kleurrijke kostuums en maskers.

Typische keuken

De Chileense keuken profiteert van wat de aarde en de zee opleveren. Maïs, dat in Chili bekend staat als choclo, is een essentieel ingrediënt van verschillende typische gerechten. Pastel de choclo is een heerlijke ovenschotel met maïs, gehakt en olijven. Het is het meest karakteristieke gerecht. De nationale `snack` is de empanada: vlees met ui en olijven in stevig deeg uit de oven. De empanada kan ook met kaas of schaaldieren gevuld worden. 
Curanto is een typisch gerecht op Chiloé. Het wordt al meer dan duizend jaar op dezelfde manier bereid. Op vuur verwarmde stenen worden in een kuil in de grond gelegd, met daarop schaaldieren, vis, kip, worst en aardappels. Dit wordt afgedekt en gaart zo vanzelf. 

In Chili kent men een grote variëteit aan vis en schaaldieren: van gegrilde tonijn en ombervis tot gebakken paling en caldillo (dikke soep), mariscales (kleine schaaldieren), jaivas rellenas (gevulde krab), chupe de lapas (stamppot) en erizos (zee-egels). Probeer ook eens de verse zalm in één van de kleine knusse houten restaurantjes aan de haven van Puerto Montt! Uiteraard met een heerlijk glas witte Chileense wijn die men, evenals de vis, tegen zeer vriendelijke prijzen genieten kan. 

Mote (een soort gort) met huesillos (gedroogde perziken) is het belangrijkste nagerecht. Daarnaast is er natuurlijk een grote verscheidenheid aan fruit: chirimoya`s, papaya`s, lúcuma`s, aardbeien, frambozen, kiwi`s, watermeloenen. Vele daarvan worden gebruikt om jam te maken. Taarten en gebak bevatten meestal manjar (ook dulce de leche genoemd): dit is een crèmige caramelsubstantie, verkregen door het koken van gezoete gecondenseerde melk. Brazo de reina, empolvados en torta de mil hojas zijn enkele nationale zoete specialiteiten. Aan te raden zijn ook de heerlijke soorten schepijs, bijvoorbeeld met manjar, lúcuma (romig vruchtenijs) of suspiro limeño met citroen en merengue-schuim.

Milieu

HT Wandelreizen voert reizen uit naar verre bestemmingen waar het massatoerisme (nog) niet is doorgedrongen. Wij zijn ons er van bewust dat we reisproducten aanbieden en verkopen die in vele opzichten milieubelastend zijn of kunnen zijn. Zowel de afstanden die worden gevlogen als ook de kwetsbaarheid van de verschillende gebieden, in ecologische en culturele zin, dwingen ons de grootste zorg in acht te nemen bij het aanbieden en uitvoeren van onze reizen. 
HT Wandelreizen wil haar verantwoordelijkheid t.a.v. het milieu nemen om zoveel mogelijk te waarborgen dat we ook in de verre toekomst nog van deze prachtige plekken op onze planeet kunnen genieten. 

Het beleid van HT wandelreizen kent in dit opzicht de volgende richtlijn: 

-We laten geen afval achter. Schillen worden begraven, papier verbrand en blikjes en folie etc. wordt mee terug genomen. 

De deelnemers worden verzocht het volgende in acht te nemen: 
-Op trektocht de vegetatie ongemoeid te laten. 
-Alle afval te verzamelen, collectief te verbranden en daarna met aarde te bedekken, dan wel mee te nemen/geven tot het eind van de tocht. 
-Je behoefte te doen op veilige afstand van bronnen en rivieren, en het geproduceerde af te dekken met stenen, aarde of bladeren. WC-papiertje aansteken schijnt ook goed te werken. 
- Batterijen mee terug te nemen naar Nederland. 

Trees for All 
HT organiseert voor het overgrote deel vliegreizen naar afgelegen bestemmingen. De aarde warmt op en we kunnen en willen er niet meer omheen dus tijd voor actie: vanaf 2013 zijn in samenwerking met Trees for All (een erkend goed doel met CBF-Keur) alle bij HT geboekte vliegreizen klimaat gecompenseerd. Dat doen we door de CO2 en andere broeikasgassen, die we met onze reizen veroorzaken, uit de lucht te halen. Op Mount Malindang op de Filippijnen steunen wij een project, waarbij het nog bestaande natuurpark beschermd wordt tegen boskap. 
De lokale bevolking ontvangt een vergoeding voor duurzaam bosbeheer. Daarnaast is er een gebruiksbos voor hen aangeplant om te kunnen voorzien in hun levensbehoeften. Hierdoor voorkomen we dat de bomen de CO2 weer loslaten in de lucht en dat jaarlijks circa 150 hectare bos verdwijnt. Jouw reis hebben we alvast voor je gecompenseerd zodat jij met een goed gevoel met ons op reis kunt! 
Voor meer informatie over Trees for All, bomendonatie en de projecten verwijzen we je naar de website: www.treesforall.nl

Batterijen 
In veel derde wereldlanden functioneert het afval ophaal- en verwerkingssysteem niet of nauwelijks; zeker niet naar onze maatstaven van duurzaamheid. Het weggooien van giftige batterijen is een groot probleem voor de drinkwatervoorziening. Daarom willen we graag hier een steentje bijdragen aan het voorkomen van veel ellende op lange termijn. Neem batterijen dus mee terug naar Nederland. 

Lege batterijen? Lever ze in en win! 
Win reischeques met lege batterijen! 
Heb je 10 lege batterijen? Dan maak je kans op een van de vele reischeques. 

Wat moet je doen`
Doe 10 lege batterijen in een zakje. Schrijf je naam, adres, postcode, woonplaats en telefoonnummer op een briefje en stop dat erbij. Deponeer het zakje vervolgens in de inzamelton bij een van de duizenden inleverpunten. 

Waar kun je de lege batterijen inleveren`
Supermarkten, winkels (kijk op legebatterijen.nl welke supermarkten en winkels meedoen aan de actie), gemeentedepot / milieustraat of chemokar 

Actievoorwaarden 
Kijk voor meer informatie over de actie op legebatterijen.nl. Organisator: Stichting Batterijen, Postbus 719, 2700 AS Zoetermeer. 

Souvenirs van bedreigde dieren en planten 
Het Wereld Natuur Fonds voert campagne over souvenirs van wilde dieren en planten. In de campagne roept het Wereld Natuur Fonds op dit soort souvenirs niet te kopen en de natuur op vakantiebestemmingen te laten zoals die is, zodat we over 10 jaar nog steeds kunnen genieten van die prachtige en onmisbare natuur. Wat veel mensen ook niet weten is dat zij een fikse boete riskeren bij de douane. Want souvenirs van beschermde dieren en planten mogen helemaal niet, of alleen met de juiste vergunningen worden ingevoerd. 

Er is een top 10 van bedreigde dieren en planten waarvan veel souvenirs in beslag worden genomen door de douane. Meegebracht door toeristen die vaak niet wisten dat het helemaal niet of alleen met speciale vergunningen mag. 
Top 10 van dier- en plantensoorten die vaak de dupe worden van de handel in souvenirs: 

* Koralen 
* Grote Schelpen 
* Olifanten 
* (Zee) schildpadden 
* Grote Katten 
* Slangen en hagedissen 
* Krokodillen 
* Papegaaien 
* Vlinders 
* Orchideeën en cactussen 

Natuurlijk kun je ook souvenirs tegenkomen van dieren of planten die hierboven niet zijn genoemd. Als ze zijn gemaakt van wilde dieren of planten, wordt er aangeraden om bij twijfel niet te kopen. Het gaat immers om meer dan regels en boetes. De prachtige natuur op vakantiebestemmingen blijft behouden door te kijken, en niet te kopen. 

Welke bedreigde planten en dieren leven er in Zuid Amerika? En wat zijn de meest voorkomende souvenirs van deze soorten die je op je reis kunt tegenkomen? Kijk voor meer informatie op de website van het WNF.

Woordenlijst

Een "hoe zeg ik het in het Spaans" boekje is aan te raden, als je de taal niet machtig bent. Hieronder alvast een paar Spaanse woorden, die je misschien al snel kunt gebruiken. 
buenos dias - goede morgen 
buenas tardes - goede middag 
buenas noches - goedenavond 
hola! - hallo! 
como está? - hoe is het` 
como se llama vos? - hoe heet je` 
me llamo.... - ik heet... 
es este el camino a...? -is dit de weg naar...` 
dónde está...? - waar is...` 
qué hora es? - hoe laat is het` 
por favor - alstublieft (vragen) 
aqui tiene/toma - alstublieft (geven) 
gracias - dank u wel 
el desayuno - het ontbijt 
el almuerzo - het middageten 
la cena - het avondeten 
basta - genoeg 
muy bien - heel goed 
muy rico - heel lekker 
quanto questa? - hoeveel kost het` 
no tengo - ik heb niet/geen 
no sé - ik weet het niet 
uno - 1 
dos - 2 
tres - 3 
cuatro - 4 
cinco - 5 
seis - 6 
siete - 7 
ocho - 8 
nueve - 9 
diez - 10 
once - 11 
doce - 12 
trece - 13 
catorce - 14 
quince - 15 
dieciseis - 16 
diecisiete- 17 
dieciocho- 18 
diecinueve- 19 
veinte - 20 
veinticinco- 25 
treinta - 30 
cuarenta - 40 
cinquenta- 50 
sesenta - 60 
setenta - 70 
ochenta - 80 
noventa - 90 
cien - 100 
mil - 1000

Bookmark and Share
WANDELVAKANTIES, TREKTOCHTEN EN EXPEDITIES
HT Wandelreizen | Ten Have 13 | 7983 KD Wapse | tel. 0522-241146 | email: info@htwandelreizen.nl

Website door Zaphyrion SitemapPrivacyverklaring
htwandelreizen.nl maakt gebruik van cookies. Met cookies wordt de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker.Akkoord